سه سال پیش ، همچین شبی از ایران اومدی .  در چمدونت بسته نمیشد. آسمون بالای سر ساختمون کوچه ی 25 گیشا انگاراز همیشه پایین تر بود . چقدر توی کافه ی  فرودگاه ، مهدی جوک گفت و چه تلخ بود اون خداحافظی های آخری. پروازت از تهران به باکو و بعد به پاریس بود. هواپیمای آذربایجان کمی از ایران ایر ارزون تر بود و توقف یک ساعته در باکو میذاشت که تو راحت تر زیر اون روسری سیاه که تا چشمات پایین کشیده بودی  بی صدا هق هق کنی. و اینقدر لحظه لحظه ی خداحافظی هات  رو مرور کنی که سه سال که هیچ ، اگه عمر سیصد ساله هم داشتی عین به عین یادت بیاد .

سه سال پیش  شب یلدا رو نشستی پای کامپیوتر و آرین اون طرف دنیای مجازی برات از پیغام رحمانیان نوشت و پایان مرغ دریایی و تو لب هات رو به عادت همیشه به هم فشاردادی و آب چشمات بلند ترین شب سالت رو ، نه شیرین که شور کرد.

سه سال پیش ، سه سال پیش تموم شد. امشب تویی و این ذهن بی تاب و دستی که روی سطح خیال ، هرچی خط کج و معوجه ،  دایره ی ماه  میکنه. و دلی که هنوز از شوق رسیدن یلدا ذوق میکنه و دهنی که بی هراس  دیروز، به امروز لبخند میزنه.

شب یلدا مبارک!

راستش معمولا" وبلاگ های موزیک سر خود ،  برام دوست داشتنی بودن ، مخصوصا"  وبلاگ های برو بچ داخل ایران که آهنگ ها شون معمولا" به شدت نوستالژیکه و  خدا میدونه که من برای فقط برای شنیدن یه موسیقی ، چقدر توی صفحه ی یه وبلاگ جا خشک کردم... اما امان از اون وقت ها که شبه و تو حال خودتی و بابت لینکی چیزی میری توی یه وبلاگ و میافتی روی یه آهنگ پر سرو صدا یا جینگولی مستان و نمیدونی این صدا رو از کجا قطع کنی ، دو شاخه  رو از کجا پیدا کنی ، کامپیوترتو چطوری از پنجره بیرون پرت کنی ، خلاصه چه خاکی به سر این کامپیوتر کنی قبل از اینکه همسایه های قانون مندت  پشت دیوار کناری یا بالایی ، موهای سرشون رو نکندن....

در کشفیات تازه ام ـ که میدونم خیلی هم دمده اس برای اونا که سواد اینترنتی دارن و مثل من نیستن ـ دیدم که میتونم بالاخره به سادگی روی بابونه هم موزیک بذارم. بعد عاشق این آدمک قلمبه ای شدم که نشسته و داره گیتار میزنه (سمت چپ وبلاگ ، پایین) و برای اینکه موزیکم با این دوست تازه ی نارنجی ام سینک بشه، ترانه ای روکه خیلی دوستش داشتم و قبل از اومدنم به لطف و با همراهی یک دوست هنرمند و بسیار نازنین در استودیو خوندیم و ضبط کردیم ، موقتا" اینجا گذاشتم. اگه از این به بعد شمام با اومدن به بابونه مجبور میشین هراسون دنبال دو شاخه بگردین ، من شرمنده ام!

پی نویس: از کامنت ها متوجه شدم که این موسیقی در ایران به دلیل سرعت اینترنت یا شنیده نمیشه یا هی قطع و وصل میشه. دوستانی هم بهم راه حل هایی یاد دادن اما برای تغییر فورمت هایی که پیشنهاد کردن ، باید یه نرم افزار هایی داشت که توی اینترنت مجانی دانلود نمیشن و من ندارمشون. خلاصه نمیدونم چیکار کنم جز اینکه توی پست بعدی برش دارم و اختیاری باشه و دیگه اعصاب خورد کن نباشه. میتونم مجسم کنم که تیکه تیکه شنیدن یه آهنگ روی اینترنت چه چیز مزخرفی میشه...